Hindi handa si Horace sa isang relasyon na mauuwi sa pagpapamilya at panghabang-panahon, pero tinanggap iyon ni Julia kahit may kaunting kaba siya. Because she was so in love with him and had been loving him all her life. And he said he loved her, too.
Mainit, masaya at puno ng pagmamahal ang kanilang pagsasama. That was enough for Julia. Pero dumarating pala ang panahon na gugustuhin pa rin ng isang babae na tumaas sa kasunod na lebel ang relasyon sa lalaking minamahal. Kaya sinabi ni Julia kay Horace, “I think I want to get married and have at least one child.”
At ang reaksiyon ni Horace? He looked stunned. Just simply stunned.
Dapat na bang ihanda ni Julia ang sarili sa heartbreak? O dapat ba siyang umasa na puwedeng baguhin ng kanyang pagmamahal ang matigas na pagtanggi ni Horace sa pagpapakasal at pagkakaroon ng anak?