“Lumilipas ang panahon, tumatakbo ang oras, nabubura ang ibang alaala at nagbabago ang nararamdaman. Kahit ang tao ay nagbabago rin naman pero ang puso… kahit kailan ay hindi yata iyon marunong makalimot.”

Kahit anong pigil ang gawin ni Deib, kusang lumalabas ang nararamdaman niya para kay Maxpein. Nahahalata na rin ng mga tao sa paligid nila ang pagbabago ng pakikitungo niya sa babae at hindi niya maiwasan na mag-alala dahil baka makarating iyon kay Dein—ibig sabihin ay problema na naman.
Hindi sigurado si Deib pero sa tingin niya, may nararamdaman din si Maxpein sa kanya. Hindi nga lang siguro kasintindi ng nararamdaman niya. Pero sapat na iyon—sa ngayon.
Hanggang sa dumating si Zaimin na una pa lang ay nagpakita na ng interes kay Deib. Hindi niya mapigilan ang umasa na sana, ma-realize na ni Maxpein na bagay sila… bago pa mahuli ang lahat.